” Menos que la sombra de una ilusión amas. No puedo ofrecerte lo que anhelas.”

” Antes compartiría una vida contigo que enfrentarme a todas las edades de este mundo sola.”

“Sólo tú puedes decidir qué hacer con el tiempo que se te ha dado.”

 

“Duermes,
y bajo el flexo una estudiante reza la locura
de huir con los muchachos del camión de la basura”.
Hoxe, cando o sabor da medianoite e media pete na miña porta e os veciños do quinto estén a alimentar as baixas paixóns,procesarei devorar parte dun “fermoso” libro de economía…empalagada polas explicacións…soñando co verán nas marxes…imaxinando caretos nas letras…colgando as ganas de durmir no título do próximo tema…alugando apocalipses para o meu profesor…imaxinándoo cun chisco de fluidez nese sorriso inexistente…coidando de que non fuxa a miña alma entre bostezo e bostezo…imaxinando do meu escritorio un barco no que fuxir da treboada…mercando un billete con destino ó purgatorio…volvendo á realidade…pasando de páxina…superando a conta atrás…e…rematando de estudar.

Benvidos by mestura luar…

Onte pola tarde cando voltaba a casa das “clases de baile”, vin unha cousa curiosa.Dous rapaciños, un neno e unha nena, de sobre once anos, agochaban na sombra dun portal as suas curiosidades.El aprisioabaa contra a parede, mostrandolle o tacto do desexo, mentres tentaba bicala…pero tentaba tentaba!E ela resistíase.Non vin o desenlace.

Pola noite non parei de soñar.Coma sempre sen nengun sentidiño.Mezclo todalas fotos da miña vida.Pasado, presente, futuro incerto ó meu favor…

Como entrante soñei con Ortigueira (Grande Ortigueira!!) pero cunha mezcla dos 4400 mais unha viaxe en autobús cara allariz.

E hoxe erguinme cansa… de tanto soñar.

Pola noite…EsmorgA.Dia 28.polo menos é par.

Pena o do concerto da banda de Poi e meri!!

 

——–> ” No Martini,   No party”

“el viaje de Rosetta”

” Taxar a dose exacta de memoria e esquezo”

vulgar martes ordinario.

na biblioteca vin un rapaz imperfectamente guapo.

felicidades á miña veciña que xa pariu.Benvida Eva!!

non quero máis brazos vacíos.

Ismael serrano saca novo cd..bueno recopilacion dos seus X anos :”el viaje de rosetta”.

poema do día:

unha vez tiven unha chica

metida no meu petiño

pero afogábase e suicidouse

saltando do petiño á realidade.

como non, de Alfonso Rodriguez!!!

PD:nenola, maña quedaremos non? perdoa polo do outro dia…….!!

 

“Aquellos maravillosos años…”

 

Aquela dor de cabeciña, rematou por esnaquizarme o fin de semana; así que aproveitando que chovía rebulín un pouco no armario dos VHS e atopei os de “aquellos maravillosos años”(The wonder years.Por certo gracias á miña irmá q os gravou!) que recordos!!Quen non se namorou desa miradiña que ten Kevin Arnold….e desos primeiros  bicos….case prohibidos!

Así que con mando en man, chocolate, e eferalgán, comecei a miña ocupacion no sofa.

Recoñezo que levo uns días un tanto “pastelera”.Será o outono.Transición…

PD: por certo tamén están volvendo a emitir Ally McBeal!!

 

É urgente….

Doime a cabeza moito.

Gústame poñer a cara na boca do vaso mentres ferve a pastilla.

A verdade, é que non teño moito que contar deste xoves…nada relevante.Ainda así, hoxe estou feliz.

Gústame bastante ler poesía, como poderedes observar! Espero que vos agrade.

PD:un día destos, probarei a deitarme no chan para ver o ceo, cos pés espidos!

PD2:Paula ¡¡¡¡BenvenutI!!!

“Din de min que sempre estou en ti…”

“Chove en santiago meu doce amor…” levo todo o dia coa cancion na cabeza.

Por fin chove!a chuvia empapame de melancolica…dame morriña  hasta pestanexar…

Hoxe mentres camiñaba polo casco vello da Auria, recordei,mentres me vía nos charcos, cando era pequena.

Recordei cando a miña irmá comprou o primeiro teléfono mobil….que ilusion centrifuguei.

Recordei cando chorei con Bambi ou co Rei Leon.

Recordei as “barbies”, os libros, as pinturas, os xogos, as cancions do colacao……..

Creo que xa non se disfruta deso. Cada vez medran antes.Mellor dito, cada vez queren smedrar antes.

Pero despois destos momentos pasteleros, apareciches ti. De súpeto, cun “aire a Guevara”.Pero sabes? Non anhelo precisarte.Quizais porque nunca te tiven.

Aluguei un libro de Alfonso Rodríguez….encántame.Deixovos un petisco.Este, recordoume un pouco a ti, outra vez:

é certo, hoxe estás preciosa

como unha rosa nun xardin de tumbas

como unha piragua nun mar de ebulicion

e ademais plateada e enigmática.

é certo, hoxe voaría contigo ao infinito,

ao máxico ao envolvente, ao plácido

e xogaría polas túas uñas comidas polo vento

xogaría co teu pelo recollido con pinzas negras.

é certo, hoxe as ilusións esvaecen e xa

non penso coma antes e aínda que estás preciosa

e ademais prateada e enigmática, non podo tocarte.

 

Libro:subir ao faiado

 

No fondo….

Todos buscamos que nos queiran.Tememos quedar exiliados do pracer do amor e da súa dor.Buscamos desesperados unha pel descoñecida que afogue os nosos vacíos.Ó final, todos rezamos por atopar unha boa envoltura cada noite….pero….o problema e que coa erosión, as pinturas da envoltura perden…..e que che queda?se polo menos recordas o nome, seguro que os teus te invitan a unha copa.

Alguen me dixo non fai moito que bicar cansa.

Creo que medrarían demasiadas ortigas na nosa boca.

Esmorgadictos

Hoxe teño maniotas.

Hoxe é sabado…..

¿Dónde estarán los besos? - se los han quedado las flores.
Salir, beber, el rollo de siempre,
meterme mil rayas, hablar con la gente,
llegar a la cama y joder que guarrada sin tí,
y al día siguiente…

sabado catorce….gardo bos recordos dos catorces.