novembro 7th, 2006

Mi coco…

Posted in Persoal by antaruxa

 

 Estou  a piques de tolear. 

Só penso no sabado…… MAGOSTOMAGOSTOMAGOSTOMAGOSTO… posiblemente este magosto sexa o ultimo que pasemos todos xuntos. Bueno case todos. Sinto lástima polo debiles que son alguns lazos de union. Fai tempo que non nos xuntabamos todos. Pinta interesantemente bonito…

Como te pille de frente…O teu don é a ambiguidade.

Esta semana, celébrase “cafes da palavra”, recitarán as suas colleitas, diferentes persoaxes.

A min encántame Maria Lado, é moi boa recitando. Terei a oportunidade.Este poema coñecino por recomendacion…é infantilmente bonito…

cuqui é pequeno de máis para ser un osiño de peluxe
e cáelle o naris
por iso non lle gusta ir á lavadora
nin que mamá o colgue a secar polas orellas
ademáis
bótame de menos durante o centrifugado
   e eu a el                      ¿e se lle doe?
   as orellas                    ¿e se lle doen as orellas das pinzas?
   ou estar só tanto tempo na trandeira  e eu a el        sobre todo hoxe que é luns e ti estás tan lonxe
así que o meto húmido debaixo das sabas
e apértoo
para que non chore máis que eu sexa xa grande
que me gusta porque sei que me quere pequeno
como só poden querer os osiños os nenos
que lle perdoan ata a dor das pinzas
como sei que ti e eu nos queremos

poema sen libro para david e o amor
You can leave a comment, or trackback from your own site. RSS 2.0

Leave a comment