” Non hai camiño para a Paz, a Paz é o camiño “

 

Sempre se agarda o verán,

deséxase

ese tempo para a noite como a herba

sen alerxia. Os amigos recuperados.

Próbase toda froita de óso,

búscanse os elepés de música xamaicana,

vaise esquecendo unha miga a cohíba

e esta patria.

Sempre se agarda o verán porque detén a vida.

Veñen días lentos,

ríos,

ollos

esváese o mundo afora,

vístense de xente as terrazas

no agre do lusco-fusco.

Saen tantas guerras da memoria.

Pero sempre se agarda un verán

que nunca chega.

E retíranse os dentes, vencidos,

da hora deserta.

estou crísica. apocalipse de recordos.recordos cálidos.montando a tenda.as risas na praia.o sono que almacenei.zarracós en festas.allariz.allariz.allariz.o cambio da xente para mal.o cambio para ben.as crises.as aclaracións.

EU SOBREVIVIN Ó 02-12-06

aisss que recordos…..

esa nuite sempre será UNICA e INESQUECIBLE.

oxalá queden moitas….

oxalá estemos todos….. ainda que sexa ás veces.

Ós que estades na foto e ós que faltades…….GHRACIAS!!!!!

 

“Bicaralo.E o bico que lle deas será polo que medirás todos os outros bicos da túa vida”

Noite de reis!!!!!    uiuiuiuiui

 pois a min gústame….jeje!!

 

“Es mejor caminar que parar y ponerse a temblar

Y confío en que no olviden el infierno
y los motivos que les llevaron allí
y que la vida no les guíe hasta lo negro
espiral de donde no hay forma de salir
una lágrima es mayor que el mar entero
cuando el viento lleva a lomos la traición
                                                      porque la vida se convierte en un invierno
                                      tenebroso para dos “

 era el.non era ela pero daba igual.sei que a ten.era esa canción.unha hostia no momento adecuado sempre é boa.esta toma si que é a que vale.libre!!!!